Ναι — με τη σωστή κάμερα και τις σωστές προσδοκίες.

Τι μπορούν να κάνουν τα νήπια:

- Πατήστε το κουμπί κλείστρου (μόλις καταλάβουν την αιτία και το αποτέλεσμα)

- Αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε λειτουργία selfie (Οι περισσότερες παιδικές κάμερες έχουν μπροστινό μέρος-στραμμένο φακό ή περιστρεφόμενο φακό)

- Πλοηγηθείτε στις φωτογραφίες που έχουν ήδη τραβήξει για να τις "επισκόπηση".

- Χρησιμοποιήστε βασικές κορνίζες φωτογραφιών και αυτοκόλλητα εάν η διεπαφή είναι εικονίδιο-με βάση

Τι δεν μπορούν να κάνουν τα νήπια:

- Κρατήστε την κάμερα σταθερή (αναμένετε θαμπάδα κίνησης στις περισσότερες φωτογραφίες)

- Καδράρετε σκόπιμα μια λήψη (περιμένετε εικόνες των ποδιών, του δαπέδου, της οροφής και του εσωτερικού ενός στόματος)

- Διαχειριστείτε το κουμπί λειτουργίας και τη φόρτιση ανεξάρτητα

- Κατανοήστε τα όρια αποθήκευσης ή διαγράψτε φωτογραφίες

νήπιο-συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που πρέπει να αναζητήσετε:

- Διπλές λαβές ή πολύ μεγάλη επιφάνεια λαβής

- Πολύ ελαφρύ (κάτω από 150 γραμμάρια)

- Χωρίς μικρά αποσπώμενα μέρη

- Μια εσοχή, γρατσουνιά-ανθεκτικός φακός

- Σοκ-απορροφητικό κέλυφος (υποχρεωτικό, όχι προαιρετικό)

- Αυτόματη ισχύς-σβήσιμο μετά τις 2–3 λεπτά αδράνειας

Η σωστή νοοτροπία: Για ένα 2–3 ετών, η κάμερα είναι ένα παιχνίδι με αισθήσεις που τυχαίνει να βγάζει φωτογραφίες. Στόχος είναι η εξερεύνηση, όχι η φωτογραφία. Θα λάβετε 100 φωτογραφίες υφής χαλιού για κάθε μία που είναι αναγνωρίσιμη. Αυτό είναι φυσιολογικό και αναπτυξιακά κατάλληλο.